Zanieczyszczenia procesowe i produktowe
W procesie produkcji przeciwciał monoklonalnych występuje wiele zanieczyszczeń lub powstają one w trakcie tego procesu, w tym zanieczyszczenia procesowe lub produktowe, które mogą zakłócić realizację programu rozwoju Państwa terapii biologicznej. Na szczęście dysponujemy wieloletnim doświadczeniem w przeprowadzaniu badań zarówno w środowisku badawczo-rozwojowym, jak i zgodnie z zasadami GMP, spełniając wymagania dotyczące danych na każdym etapie cyklu rozwoju. Dzięki najnowocześniejszej aparaturze i krótkim terminom realizacji zapewniamy wiarygodne wyniki, które pomogą Państwu w realizacji projektu.
Ocena zanieczyszczeń procesowych
Aby zaspokoić potrzeby w zakresie badań dotyczących poniższych zanieczyszczeń procesowych, oferujemy rodziny testów obejmujące zanieczyszczenia procesowe, białka i DNA komórek gospodarza oraz dodatki procesowe.
Zanieczyszczenia komórkowe: Podczas produkcji przeciwciał monoklonalnych (mAb) zanieczyszczenia procesowe mogą pochodzić z komórek gospodarza wykorzystywanych do ekspresji leku. Zanieczyszczenia białkami komórek gospodarza (HCP), obecne w bioterapiach na poziomie ppm, stanowią poważne ryzyko immunogenności, ponieważ mogą wywoływać nieprzewidywalną odpowiedź immunologiczną u pacjentów. Ich złożony i zróżnicowany charakter sprawia, że ich wykrywanie i monitorowanie stanowi wyzwanie. Ponieważ kryteria akceptacji dla resztkowego DNA komórek gospodarza są zazwyczaj ustalane na bardzo niskim poziomie (często ≤1,0 pg DNA na mg substancji leczniczej), kluczowe znaczenie mają skuteczne techniki usuwania oraz czułe metody wykrywania.
Dodatki produkcyjne: Podczas opracowywania i produkcji przeciwciał monoklonalnych (mAb) należy monitorować szeroką gamę dodatków produkcyjnych. Należą do nich detergenty, białko A, odczynniki do transfekcji, antybiotyki, środki przeciwpieniące oraz czynniki wzrostu.
Bateria mikrobiologiczna: Wiele przeciwciał monoklonalnych (mAb) jest wytwarzanych w organizmach mikrobiologicznych, aby skorzystać z szybkiego tempa wzrostu i wysokich wydajności, co sprawia, że monitorowanie i kontrola obecności zanieczyszczeń mikrobiologicznych ma kluczowe znaczenie. Składnik ściany komórkowej bakterii Gram-ujemnych, zwany endotoksyną, wywołuje reakcje od gorączki i dreszczy po śmiertelny wstrząs septyczny. Jego usunięcie z przeciwciała monoklonalnego jest nie tylko kluczowe, ale stanowi również wymóg regulacyjny. Badania obciążenia mikrobiologicznego powinny być przeprowadzane w całym procesie produkcji przeciwciała monoklonalnego, a badania sterylności są również ważne dla oceny integralności produkcji przeciwciała monoklonalnego.
Ocena zanieczyszczeń produktu
Aby zaspokoić potrzeby w zakresie badań dotyczących poniższych zanieczyszczeń produktu, nasze rodziny testów na obecność zanieczyszczeń w produkcie są uporządkowane według wariantów wielkościowych, wariantów ładunkowych lub mikrobiologicznych (żywe lub nieżywe).
Rozkład ładunku: Warianty ładunkowe, powstające w wyniku modyfikacji potranslacyjnych (PTM) podczas procesu produkcji lub w wyniku modyfikacji chemicznych w trakcie oczyszczania i przechowywania, mogą mieć znaczący wpływ na aktywność biologiczną i farmakokinetykę przeciwciała monoklonalnego. Analiza wariantów ładunkowych stanowi wymóg regulacyjny dla przeciwciał monoklonalnych i wykorzystuje techniki takie jak chromatografia kationowa (CEX) oraz kapilarne ogniskowanie izoelektryczne (cIEF).
Rozkład wielkości cząsteczek: Początkowy materiał produkcyjny często zawiera warianty wielkościowe, takie jak agregaty, fragmenty i biomolekuły wykazujące dodatkowe łańcuchy lekkie. Ponieważ mogą one wpływać na immunogenność i siłę działania, ważne jest monitorowanie ich obecności. Chromatografia wykluczająca (SEC) jest najczęściej stosowaną metodą oceny rozkładu wielkości, natomiast techniki takie jak dynamiczne rozpraszanie światła (DLS) oraz elektroforeza kapilarna w żelu z dodecylosiarczanem sodu (CE-SDS) również dostarczają wielu istotnych informacji.
Analiza masy cząsteczkowej: Masa cząsteczkowa jest głównym wskaźnikiem tożsamości przeciwciała monoklonalnego (mAb), na którą wpływ ma charakter łańcuchów lekkich i ciężkich, a także modyfikacje potranslacyjne (PTM). Masa cząsteczkowa mAb, zazwyczaj oceniana za pomocą analizy masy nienaruszonej (IM), może być również badana poprzez deglikozylację łańcuchów ciężkich w celu usunięcia jednego z głównych źródeł heterogenności białka.
Mapowanie sekwencji: Powszechnie stosowaną techniką mapowania sekwencji służącą do określenia tożsamości przeciwciała monoklonalnego jest mapowanie peptydów, obejmujące zarówno tworzenie map peptydowych za pomocą pojedynczego enzymu, jak i bardziej złożone analizy, takie jak akwizycja zależna od danych (DDA) w metodach dysocjacji aktywowanej zderzeniowo (CAD). Informacje te można uzupełnić za pomocą sekwencjonowania N- lub C-końca lub spektrometrii ruchliwości jonów.
Analiza modyfikacji: Zrozumienie i kontrola wszelkich modyfikacji zachodzących podczas procesu produkcyjnego pomaga uzyskać produkt mAb o stałej jakości. Na przykład mapowanie N-glikanów może dostarczyć informacji na temat stabilności, bioaktywności i immunogenności mAb, podczas gdy oznaczanie ilościowe kwasu sialowego ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania nadmiernej sialylacji. Wskazane jest również przeprowadzenie mapowania mostków disiarczkowych, ponieważ wiadomo, że redukcja mostków disiarczkowych wywołana procesem produkcyjnym prowadzi do niskiej wydajności podczas zbierania mAb.
Badanie właściwości fizycznych: Podczas produkcji konieczne jest badanie wielu różnych właściwości fizycznych przeciwciała monoklonalnego. Należą do nich pH, stężenie i osmolalność – wszystkie te cechy mają zasadnicze znaczenie dla wytworzenia produktu leczniczego o stałej jakości.
Aby omówić Państwa potrzeby w zakresie badań nad zanieczyszczeniami i podjąć kolejny krok w kierunku zabezpieczenia przyszłości Państwa terapii biologicznej, prosimy o wypełnienie poniższego formularza.
